Καζάνι που βράζει είναι η βάση του λεγόμενου "πατριωτικού ΠΑΣΟΚ" που παρακολουθεί το κίνημα που πίστεψε και αγωνίστηκε γι' αυτό να έχει γίνει αρένα όπου διαγκωνίζονται παράγοντες και παραγοντίσκοι προκειμένου να "πιάσουν καρέκλα". Εδώ και χρόνια βλέπουν να απουσιάζει παντελώς η παραγωγή σοβαρής πολιτικής επωφελούς για τη χώρα, ενώ την ίδια ώρα γνωρίζουν ότι κάποιοι έβαζαν το δάχτυλο στο μέλι... Αυτό που δεν αντέχουν είναι να απολογούνται για πράξεις και παραλείψεις άλλων και δηλώνουν πως θα πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Μια επιστολή που έφθασε στο Όριον είναι περιγραφική της κατάστασης που επικρατεί στο Κίνημα:
Πίστευα, ότι θα είχατε υποβάλει τις παραιτήσεις σας. ΟΛΟΙ όσοι οδηγήσατε το Kίνημα σε πλήρη ακινησία και αποσύνθεση!
Κύριε Βενιζέλο,
Το μόνο που σε ενδιέφερε και σε ενδιαφέρει διαχρονικά, είναι
ο εαυτός σου.
Eντάξει, το εμπεδώσαμε πλήρως. Έκανες τα ΠΑΝΤΑ να υπονομεύσεις
τους πάντες,
πιστεύοντας ότι το ΠΑΣΟΚ… κληρονομείται, κι αν «λείψουν» οι ΠΑΣΟΚ
οι βουλευτές θα τους υποκαταστήσεις με… δικούς
σου!
Λάθος κύριε,
Το ΠΑΣΟΚ είμαστε εμείς! Ανήκει σε μας! Κι ΕΜΕΙΣ αποφασίζουμε!
Ελπίζαμε σε ευαισθησία
και παραίτηση.
Κρίμα,
Φαίνεται ότι σήμερα
παντελόνια φορούν όλοι… Η ταύτιση και ο διαχωρισμός
των ανδρών από τα
παντελόνια τους, φαίνεται ότι είναι ιδέες και αποδείξεις μιας
άλλης» εποχής ή
ενός άλλου είδους ανδρών.
Το ΠΑΣΟΚ, το δικό μας ΠΑΣΟΚ,
σου… προτείνει να «πάρεις» τους διαλυτές
σου και να αποχωρήσεις όσο το
δυνατόν πιο σύντομα.
Εννοείται, ότι η συμμετοχή σου, σε μια συγκυβέρνηση με τον
Αντώνη Σαμαρά,
είναι ΑΚΥΡΗ και ουδείς σε εξουσιοδοτεί. Η ευθύνη μιας τέτοιας
ακόμη,
υπονόμευσης κατ΄εμάς , του Πασόκ, αυτόματα ανοίγει τους ασκούς του
Αιόλου…
ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ: Φύγε ήρεμα και για μια φορά... αντρίκια κύριε «Βενιζέλο»
!
Η υπομονή μας έχει εξαντληθεί ΠΛΗΡΩΣ!
Στρατηγός και γιώτα
τρία (Ι3) ! δεν... ταυτίζονται.
Ένας απλός στρατιώτης ( Ι1) ΠΑΣΟΚΟΣ!
Το ακόρεστο πάθος ορισμένων για εξουσία, η βεβαιότητα οτι σίγουρα θα τα πήγαιναν καλύτερα, που βασιζόταν στην αίσθηση οτι καλύτερος ρήτορας σημαίνει και ικανότερος στη διαχείριση και στην επιλογή στελεχών πολιτικός (ή τέλος πάντων υπήρχε βεβαιότητα οτι αυτό πιστεύει η κοινωνία) και η επιθυμία τους "να καθαρίσουν τό παιχνίδι όταν έκαιγε η μπάλα", επιβάλλοντας τους δικούς τους ανελαστικούς όρους είχε σαν αποτέλεσμα το σημερινό 13% και θα έχει σαν αποτέλεσμα την περαιτέρω συρρίκνωση του ποσοστού στις επερχόμενες εκλογές.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕίμαι μεταξύ των ανθρώπων που πιστεύουν οτι με τον Γιώργο Παπανδρέου ή με κάποιον μεταρρυθμιστή στην ηγεσία του το Πασοκ θα πήγαινε καλύτερα. Ίσως να το πιστεύω γιατί τότε θα το ψήφιζα κι εγώ. Το είχα επισημάνει όταν είχε διαφανεί οτι από πλευράς Βενιζέλου υπήρχαν μεθοδεύσεις για να μην υπάρχει άλλη υποψηφιότητα, οτι το κλείσιμο του κόμματος και η μία και μοναδική επιλογή θα απομάκρυνε την κοινωνία στην οποία δεν δόθηκε καμία άλλη εναλλακτική και βρέθηκε προ τετελεσμένου γεγονότος. Ένα από τα μεγάλα σφάλματα της ομάδας Βενιζέλου ήταν αυτό, πολύ απλά γιατί όλοι γνώριζαν πως μέχρι και κάποιος τυχάρπαστος περαστικός να έβαζε υποψηφιότητα θα κέρδιζε τον Βενιζέλο, καθώς δεν χαίρει ιδιαίτερης συμπάθειας από τη βάση. Για κάποιον ανεξήγητο λόγο όμως, πίστευαν οτι μία ηγεσία που θα ήταν αντιπαθής στο κόσμο, δεν θα αποτελούσε εμπόδιο για κάποιον στο να ψηφίσει ΠΑΣΟΚ.
Τούτο το περιοδικό πίστευε και εξακολουθεί ότι το πρόβλημα των κομμάτων -δεν είναι μόνο του ΠΑΣΟΚ- εστιάζεται στο γεγονός ότι απουσιάζει η εσωκομματική δημοκρατία. Αυτό επιτρέπει στις ομάδες και τις κλίκες να σχηματίζουν μέτωπα και να αλώνουν τα διάφορα όργανα με στόχο την κατάκτηση της ηγεσίας ή την ποδηγέτησή της. Βασική αιτία αυτού του φαινομένου είναι η αδιαφορία των πολιτών για συμμετοχή στα κοινά. Κι αυτό έχει άμεση σχέση με τον τρόπο λειτουργίας του κράτους. Οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα, κυρίως οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες, καταστηματάρχες κ.λπ. αδυνατούν να συμμετάσχουν στα κοινά κυρίως λόγω της ενασχόλησής τους με τη δουλειά τους. Βλέπετε το κράτος έχει φροντίσει να μας κάνει όλους διαρκώς να τρέχουμε. Έτσι οι μόνοι που απομένουν για ενασχόληση με τα κοινά και τα κόμματα είναι, κυρίως, οι δημόσιοι υπάλληλοι που όμως είναι δέσμιοι των πολιτικών εξουσιών... Πιστεύουμε, αγαπητέ φίλε, ότι εκεί βρίσκεται το πρόβλημα. Απόδειξη αυτού είναι η έλλειψη παραγωγής πολιτικής από τα κόμματα. Αυτόφωτης, όχι απομίμησης α λα ελληνικά κάποιου ξένου μοντέλου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕίδατε την Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ, τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ να παράγουν γόνιμη και δημιουργική πολιτικής για τη χώρα; Ούτε διαχείριση δεν μπορούν να κάνουν!